Cukrzyca typu 2 - objawy, których nie lekceważ

Wczesne objawy, których nie warto lekceważyć

W cukrzycy typu 2 poziom glukozy we krwi rośnie stopniowo, więc organizm ma czas, żeby przyzwyczaić się do wysokiego cukru. Objawy bywają subtelne i przypisuje się je zmęczeniu, wiekowi czy gorączce. Właśnie dlatego tak wiele osób długo nie wie, że choruje. Poniższe sygnały powinny skłonić do zbadania glikemii.

• Wzmożone pragnienie i suchość w ustach, których nie gasi zwykła ilość płynów.
• Częste oddawanie moczu, także w nocy, bo nerki usuwają nadmiar cukru wraz z wodą.
• Zmęczenie i senność, spadek koncentracji, uczucie braku energii mimo odpoczynku.
• Wzmożony głód i podjadanie, mimo regularnych posiłków.
• Nieostre widzenie, przejściowe pogorszenie ostrości wzroku przy wahaniach cukru.
• Nawracające infekcje: skóry, dróg moczowych oraz grzybicze, w tym uporczywy świąd.

Pojedynczy objaw nie przesądza o chorobie, ale gdy pojawia się kilka naraz i utrzymują się przez tygodnie, nie zwlekaj z badaniem. Wczesne wykrycie pozwala uniknąć powikłań.

Późne objawy i powikłania

Gdy wysoki cukier utrzymuje się długo, zaczyna uszkadzać naczynia i nerwy. Objawy późne oznaczają, że choroba trwa już jakiś czas i tym bardziej wymagają kontaktu z lekarzem.

• Wolno gojące się rany i owrzodzenia, zwłaszcza na stopach.
• Drętwienie, mrowienie lub pieczenie stóp i dłoni (neuropatia cukrzycowa).
• Pogorszenie wzroku związane ze zmianami na dnie oka (retinopatia).
• Nawracające zakażenia i przewlekły świąd skóry.
• Zaburzenia erekcji oraz spadek libido.

Cukrzyca typu 2 często nie daje żadnych objawów

To jeden z najważniejszych faktów o tej chorobie. Przez wiele miesięcy, a nawet lat, cukrzyca typu 2 może przebiegać całkowicie bezobjawowo i bywa wykrywana przypadkowo, na przykład w rutynowych badaniach krwi albo przy okazji innej choroby. Brak dolegliwości nie oznacza, że wysoki cukier nie szkodzi. Dlatego kluczowe są profilaktyczne badania glikemii, szczególnie u osób z grupy ryzyka.

Kiedy i jak zbadać cukier

Podstawowe badanie to oznaczenie glukozy we krwi żylnej na czczo, czyli po co najmniej 8 godzinach bez jedzenia. Interpretacja wygląda następująco.

Rozpoznanie cukrzycy stawia się przy dwukrotnym wyniku na czczo równym lub wyższym niż 126 mg/dl, albo gdy przygodny pomiar glukozy wynosi 200 mg/dl lub więcej i towarzyszą mu objawy. Uzupełniająco stosuje się doustny test obciążenia glukozą (OGTT) oraz oznaczenie hemoglobiny glikowanej HbA1c, która odzwierciedla średni poziom cukru z ostatnich kilku miesięcy. O tym, które badanie wykonać i jak odczytać wynik, decyduje lekarz.

Kto jest w grupie ryzyka

Ryzyko cukrzycy typu 2 rośnie z wiekiem i stylem życia. Warto rozważyć badanie kontrolne, jeśli dotyczy Cię co najmniej jeden z poniższych czynników.

• nadwaga lub otyłość, zwłaszcza brzuszna,
• mała aktywność fizyczna,
• cukrzyca typu 2 u rodziców lub rodzeństwa,
• nadciśnienie tętnicze i zaburzenia lipidowe,
• przebyta cukrzyca ciążowa lub urodzenie dużego dziecka,
• wiek powyżej 45 lat.

Leczenie i rola semaglutydu

Leczenie cukrzycy typu 2 zaczyna się od zmiany stylu życia: diety, redukcji masy ciała i regularnego ruchu. Gdy to nie wystarcza do kontroli cukru, lekarz dołącza leki. Jednym z nich jest semaglutyd, substancja czynna Ozempicu i lek z grupy agonistów receptora GLP-1. Naśladuje on hormon jelitowy wydzielany po posiłku: pobudza trzustkę do wydzielania insuliny głównie wtedy, gdy cukier jest podwyższony, hamuje wydzielanie glukagonu i spowalnia opróżnianie żołądka, przez co sytość trwa dłużej. Ponieważ działa zależnie od poziomu glukozy, ryzyko niedocukrzenia jest niskie, choć rośnie w połączeniu z insuliną lub pochodnymi sulfonylomocznika.

Ozempic jest zarejestrowany do leczenia cukrzycy typu 2 u dorosłych oraz do zmniejszania ryzyka poważnych zdarzeń sercowo-naczyniowych u chorych z rozpoznaną chorobą serca lub naczyń. Najczęstsze działania niepożądane to nudności i biegunka, zwłaszcza na początku leczenia. Leku nie stosuje się w cukrzycy typu 1, kwasicy ketonowej, w ciąży i podczas karmienia piersią. To, czy i jaki lek jest odpowiedni w danym przypadku, ocenia lekarz na podstawie wywiadu i badań. Więcej o samym leku przeczytasz na stronie o Ozempicu, a schemat dawek w dawkowaniu krok po kroku.

Najczęstsze pytania